است لباس تقوا را از اندام ايشان بيرون نمايد ، لذا مىگويد : « اى فرزندان آدم ! شيطان شما را نفريبد ، آن چنان كه پدر و مادر شما را از بهشت بيرون ساخت و لباس آنان را از اندامشان بيرون كرد ، تا عورت آنها را به آنها نشان دهد » ( * ( يا بَنِي آدَمَ لا يَفْتِنَنَّكُمُ الشَّيْطانُ كَما أَخْرَجَ أَبَوَيْكُمْ مِنَ الْجَنَّةِ يَنْزِعُ عَنْهُما لِباسَهُما لِيُرِيَهُما سَوْآتِهِما ) * ) . در حقيقت چيزى كه اين آيه را با آيه قبل پيوند مىدهد اين است كه در آنجا سخن از لباس ظاهرى و معنوى انسان ( لباس تقوا و پرهيزكارى ) در ميان آمده بود در اين آيه هشدار مىدهد كه مراقب باشيد ، اين لباس تقوا را شيطان از تن شما بيرون نكند . البته ظاهر عبارت * ( لا يَفْتِنَنَّكُمُ الشَّيْطانُ ) * نهى كردن شيطان از اين عمل است ، ولى اين گونه عبارتها كنايه لطيفى براى نهى مخاطب محسوب مىشود ، و به اين مىماند كه به شخص مورد علاقه خود خطاب كنيم و بگوئيم نبايد فلان دشمن به تو ضربه بزند ، يعنى تو مراقب باش كه ضربه نخورى ! . سپس تاكيد مىكند كه حساب شيطان و همكارانش از ساير دشمنان جدا است ، « او و همكارانش شما را مىبينند در حالى كه شما آنها را مشاهده نمىكنيد » و از چنين دشمنى بايد سخت بر حذر بود ! ( * ( إِنَّه يَراكُمْ هُوَ وَقَبِيلُه مِنْ حَيْثُ لا تَرَوْنَهُمْ ) * ) . در حقيقت آنجا كه تصور مىكنيد تنها خودتان هستيد و خودتان ، ممكن است آنها حضور داشته باشند ، و براستى بايد در برابر چنين دشمن ناپيدايى كه لحظات حمله او را با دقت نمىتوان پيشبينى كرد ، هميشه آماده دفاع بود . و در پايان آيه جمله اى بيان مىكند كه در حقيقت پاسخى است به يك ايراد مهم و آن اينكه اگر كسى بگويد : چگونه خداوند دادگر و مهربان دشمنى را با اين قدرت بر انسان مسلط ساخته ، دشمنى كه هيچگونه موازنه قوا